•2765

سال گذشته وابستگیمو از یه سری افراد برداشتم .

اینطوری شد که با خودم گفتم مگه خرجمو میدن؟ نه!

مگه بهم خونه و غذا میدن؟ نه!

پس احتیاجی نیست به بودنشون وابسته باشم .

اینطوری شد که یکی از صمیمی ترین دوستامُ از زندگیم انداختم بیرون .

الانم هی داره دستُ پا میزنه که مثل سابق شیم ولی من نمیخوام . کسی که بی فکر عمل میکنه ( این شکل مودبانه ی یه لغت دیگه س!) و آسیب میزنه به مراتب از کسی که با برنامه ریزی بهت ضربه میزنه خطرناک تره ؛

و از یه طرفی هم با یکی دو نفر دیگه یطور دیگه رفتار میکنم، اندازه قدمشون قدم برمیدارم و میذارم خودشون بیان سمتم .

اینطوری خیلی راحتترم و قدر آدمُ بهتر میفهمن .

هیچی از آرامش خودم مهم تر نیست .

خآکستری نوشت های گیله دختر...